Świątynia jerozolimska, zamiast domu modlitwy, stała się miejscem handlu religijnego, a ludzka pobożność została wykorzystana do robienia interesów i wzbogacenia się. Wystąpienie Jezusa w świątyni przypomina gniew Mojżesza, który roztrzaskał kamienne tablice Dekalogu przed ludem, który podczas jego nieobecności oddawał kult innemu bogu - złotemu cielcowi (Wj 32, 19).
Poprzez reakcje gniewu Jezus jest prawdziwym człowiekiem i nic, co ludzkie, nie jest Mu obce… W Jego żyłach płynie gorąca krew; sfera Jego uczuć jest bardzo bogata. Umie być stanowczy i umie się śmiać, wzruszać, płakać. Czasami unosi się wielkim gniewem: zbiera on w Nim stopniowo, aż w końcu wybucha jak gwałtowna burza (U. Terrinoni). Chociaż Jezus gniewa się, wypowiada ostre słowa i reaguje agresją, nie pragnie potępienia człowieka; przeciwnie z całą mocą podkreśla miłość i miłosierdzie Ojca. Przecież przyszedł po to, aby nas zbawić! Jego gniew jest wyrazem troski o nas. Dzisiejsza trudna Ewangelia dotyczy każdego z nas. Handlarzem świątyni nie jest tylko człowiek, który zarabia pieniądze i wykorzystuje świątynię do zdobycia honorów, tytułów, przywilejów czy zrobienia kariery. Handlarzem świątynnym jest każdy, kto nadużywa świątyni, aby „robić interesy z Panem Bogiem”.
W rzeczywistości
świątynia ma być miejscem nawrócenia. Cześć oddawana Bogu to cały wymiar
życia w Duchu Świętym, to życie w prawdzie, to miłość uniwersalna, nie
mająca względu na osoby. Istota kultu nie wyraża się tylko w darze, jaki
przynosimy Bogu, ale przede wszystkim w sercach. Bo gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje (Mt 6, 21). Jezus
nie zamierza ograniczać przestrzeni, w której możemy się modlić i
wielbić Boga. Chce nam jednak przypomnieć, że tym miejscem nie jest
jedynie budowla, a nawet świątynia naszego ducha, o której mówi św.
Paweł. Nowym sanktuarium, Nową Świątynią jest On sam – ukrzyżowany i
zmartwychwstały, cierpiący i chwalebny, który żyje dziś w swoim
Kościele.
W jakich sytuacjach mojego życia Jezus mógłby zareagować gniewem? Co jest źródłem mojego gniewu? W jaki sposób go wyrażam? W jaki sposób
przeżywam liturgię i modlitwę? Czy mają one wpływ na moje życie moralne?
Co jeszcze muszę uporządkować w moim życiu, by mój dar, moja ofiara
była miła Bogu? 







