sobota, 26 marca 2016

NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO

 


„Nie znajdzie ludzkość uspokojenia,
dopokąd się nie zwróci z ufnością do Miłosierdzia Mojego”


(Dz 300) – (słowa Pana Jezusa Miłosiernego do św. Faustyny).

                        

         „Miłosierdzie Boga jest Jego odpowiedzialnością za nas. On czuje się odpowiedzialnym, to znaczy: pragnie naszego dobra i chce nas widzieć szczęśliwymi, napełnionymi radością i pokojem. Na tejże właśnie długości fali powinna zostać dostrojona i zorientowana miłość miłosierna chrześcijan. Tak, jak kocha Ojciec, tak też powinni kochać i synowie. Jak On jest miłosierny, tak też i my jesteśmy wezwani, by być miłosierni: jedni wobec drugich” – (Papież Franciszek, Misericordiae Vultus, 9).

Życzę, aby Święta Wielkanocne,
 w Nadzwyczajnym Jubileuszu Miłosierdzia,
przyniosły łaskę przebaczenia i pokoju, radości oraz wzajemną życzliwość.
By stały się źródłem wzmacniania ducha.
Niech Zmartwychwstały Chrystus, który niesie odrodzenie
napełni pokojem i wiarą, niech da siłę w pokonywaniu trudności
i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość...  Alleluja!!!
Niech Bóg obdarza łaską Miłosierdzia.

z   pamięcią  w  modlitwie  za  wszystkich
życzy  s. marta  cfs









sobota, 19 marca 2016

NIEDZIELA - PALMOWA - NIEDZIELA MĘKI PAŃSKIEJ

 
                                            
Wielki Tydzień, to również Wielka Tajemnica Wiary. Dla wielu chrześcijan, poddanym wpływom sekularyzacji, Wielki Tydzień, być może stracił już swój głęboki sens. Być może to tylko jeden z 53 tygodni roku!
Jako chrześcijanie nie możemy jednakże zapomnieć, że Wielki Tydzień, który dziś rozpoczęliśmy Palmową Niedzielą, to również Wielka Tajemnica Wiary.

To właśnie wiara w Chrystusa, w kontekście tej Niedzieli, pozwala nam wznieść gałązki palm i głosić z radością, tak pogmatwanemu i zagubionemu światu: „Błogosławiony Król który przychodzi w imię Pańskie” (Łk 19, 38).
To właśnie wiara w Chrystusa, w kontekście Palmowej Niedzieli, nie pozwala zamilknąć tam gdzie chodzi o prawdę o Bogu, o człowieku, o Kościele, o wierze, pomimo że tak często w zamian zostajemy obrzucani kamieniami nienawiści i oszczerstw .
To właśnie wiara w Chrystusa, w kontekście pierwszego dnia Wielkiego Tygodnia, pozwala wsłuchać się w Słowo krzepiące, które każdego rana pobudza chrześcijanina – ucznia, aby je przyjąć i nim ożywić swoją działalność i swoje życie .
To właśnie wiara w Chrystusa, w kontekście Niedzieli Palmowej, pozwala przyjąć postawę sługi w służbie światu i Kościołowi, i odrzucić pokusę która hołduje władzy, wyższości, tak często kosztem ludzkiej godności .
To właśnie wiara w Chrystusa, w kontekście Wielkoczwartkowego Krzyżma Świętego pozwala dostrzec w posłudze kapłańskiej, tak bardzo często ograniczonej ludzkimi słabościami, „drugiego Chrystusa”,który przychodzi do człowieka mocą sakramentalnej łaski.
To właśnie wiara w Chrystusa, pozwala przystąpić do Wielkoczwartkowego stołu eucharystycznego i dostrzec w postaci chleba i wina, prawdziwe Ciało i Krew Chrystusa wydane dla naszego zbawienia.
To właśnie wiara w Chrystusa, pozwala upaść na kolana, w wielkopiątkowej adoracji, przed wizerunkiem Chrystusa Ukrzyżowanego i chlubić się krzyżem , gdy tak wielu go odrzuca czy ściąga ze ścian mieszkań i miejsc publicznych.
To właśnie wiara wzmocniona wielkopiątkowym świadectwem Chrystusa z wysokości krzyża pozwala przebaczyć naszym winowajcom: „Ojcze, odpuść im, bo nie wiedzą, co czynią” .
To właśnie wiara wzmocniona Chrystusowym opuszczeniem na krzyżu pozwala doświadczyć Bożej obecności w cierpieniu i doświadczeniu i w ręce Ojca powierzyć losy własnej egzystencji .
To właśnie wiara w Chrystusa w blaskach Paschału pozwala wyśpiewać z radością wielkanocne Alleluja, i pozwala cieszyć się obecnością Zmartwychwstałego Pana.
Ta właśnie wiara, zrodzona w wodach chrztu świętego i odnowiona tajemnicą Wielkiego Tygodnia, i tajemnicą męki, śmierci i zmartwychwstania Pana, pozwoli ci spotkać się z Chrystusem i podążyć za jego śladem, tak aby w jego imię „owce miały życie i miały je w obfitości”.

Oto Wielki Tydzień który dziś rozpoczynamy! Oto wielka Tajemnica Wiary!             Oto Wielka Tajemnica twojej wiary!

Dlatego w ciągu tego Tygodnia i tego Triduum, w sposób szczególny, „Głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”.                             
Znalezione obrazy dla zapytania niedziela palmowa rok c

sobota, 12 marca 2016

V NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

                                                                                 (J 8, 1-11       
Jezus natomiast udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On usiadłszy nauczał ich. Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?» Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku. Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz!»
    Jezus w dzisiejszej Ewangelii nie ocenia kobiety, ani nie wydaje wyroku, chociaż On jeden ma do tego prawo. Pochyla się i kreśli na ziemi jakieś znaki. Milczy. Zwróćmy uwagę na wagę tego momentu. Milczenie Jezusa uspokaja emocje tłumu, żądnego krwi. Milczenie sprawia, że na tę zalęknioną kobietę spływa pokój i łaska. W milczeniu w prawdzie o sobie stają również faryzeusze. Zapomnieli oni, że prawo pochodzi od Boga, a więc z miłości i ma służyć człowiekowi, a nie stawać się celem samym w sobie. Zapomnieli także, że prawo dotyczy wszystkich. Widzieli cudzy grzech, a nie dostrzegali własnej pychy. Widzieli drzazgę w oku bliźniego, a nie widzieli belki we własnym oku: Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Albo jak możesz mówić swemu bratu: Pozwól, że usunę drzazgę z twego oka, gdy belka tkwi w twoim oku? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka twego brata (Mt 7, 3-5).
    Głębokie milczenie Jezusa dało im możliwość wsłuchania się w wewnętrzny głos, który tłumili. Jezus daje im czas. Ten czas jest potrzebny, by przenieść wzrok z innych na siebie. By przyznać, że jest się takim samym, a może nawet większym grzesznikiem, jak człowiek, którego się osądza.
Łatwo jest człowieka poniżyć, potępić, odepchnąć, doprowadzić do pogardy do siebie, a nawet do rozpaczy. Ale trzeba później wiele wysiłku i trudu, by przywrócić utracony szacunek, poczucie godności, zaufanie. I chociaż czas leczy rany, niektórych nie da się już zagoić do śmierci.
Najbardziej wyzwalające jest w tej scenie spojrzenie Jezusa. Dzięki niemu faryzeusze odkrywają prawdę o sobie. Wnikają w siebie. Gdy Jezus mówi: Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień, odchodzą jeden po drugim, począwszy od najstarszych; najbardziej winnych a może najbardziej skruszonych łaską.
Również kobieta zawdzięcza swoje życie i zbawienie spojrzeniu Jezusa. Do chwili spotkania z Jezusem doświadczała dwóch rodzajów spojrzeń: z jednej strony pragnienia, pożądania; a z drugiej odrzucenia, potępienia. Teraz jej oczy spotykają się z Człowiekiem, który patrzy na nią inaczej. Jest to spojrzenie miłosiernej miłości. Miłości, która nie osądza ani nie potępia. Nie jest też obojętna. Niczego nie wymusza, daje wolność, ale równocześnie pragnie dobra osoby. Kocha ją taką, jaką jest.
 Kogo najbardziej w życiu zraniłem? Kogo powinienem dziś przeprosić? W jaki sposób Bóg prowadzi mnie do skruchy? Jakie jest moje spojrzenie? Czy doświadczyłem już miłosnego spojrzenia Jezusa?